به هيچ كوي و گذر صداي خنده مستانه اي نمي پيچد *** كجا رها كنم اين بار غم كه بر دوش است ؟ چرا ميكده آفتاب خاموش است ! " فریدون مشیری "

یه روزینذر کرده اميک روزی که خوشحال تر بودمبيايم و بنويسم کهزندگی را بايد با لذت خوردکه ضربه های روی سر را بايد آرام بوسيدو بعد لبخند زد و دوباره با شوق راه افتاديک روزي که خوشحال تر بودممی آيم و می نويسم کهاين نيز بگذردمثل هميشه که همه چيز گذشته است وآب از آسياب و طبل طوفان از نوا افتاده استيک روزی...

من سالهاي سال مُردمتا اينكه يك دم زندگي كردمتو ميتوانييك ذرهيك مثقالمثل من بميري؟"قیصر امین پور" پ.ن:8آبان ،سالمرگ قیصر ایران،یاد باد... + نوشته شده در چهارشنبه ۸ آبان ۱۳۹۲ساعت &nbsp توسط مسعود |

هر نسيمي كه نصيب از گل و باران ببردمي تواند خبر از مصر به كنعان ببرد آه از عشق كه يك مرتبه تصميم گرفت:يوسف از چاه درآورده به زندان ببرد واي بر تلخي فرجام رعيت پسریكه بخواهد دلي از دختر يك خان ببرد ماهرویی دل من برده و ترسم اين استسرمه بر چشم كشد، زيره به كرمان ببرد دودلم اينكه بيايد من معمولي راسر و...

من سالهاي سال مُردمتا اينكه يك دم زندگي كردمتو ميتوانييك ذرهيك مثقالمثل من بميري؟"قیصر امین پور" پ.ن:8آبان ،سالمرگ قیصر ایران،یاد باد...

من ٬ در آن لحظه ٬ که چشم تو به من می نگرد برگ خشکیده ایمان را در پنجه باد رقص شیطانی خواهش را در آتش سبز نور پنهانی بخشش را در چشمه مهر اهتزاز ابدیت را می بینم بیش از این ٬ سوی نگاهت ٬ نتوانم نگریست اهتزاز ابدیت را یارای تماشایم نیست کاش می گفتی چیست آنچه از چشم تو ٬ تا عمق وجودم جاری ست...! "فریدون...

از وقتی که دوست ام مرا ترک کرده است، کاری ندارم به جز راه رفتن! راه می روم تا فراموش کنم.... راه می روم ، می گریزم ، دور می شوم.... دوست ام دیگر برنمی گردد، اما من حالا دونده دوی استقامت شده ام ! "شل سیلور استاین"

زاهد ظاهرپرست از حال ما آگاه نیست در حق ما هر چه گوید جای هیچ اِکراه نیست در طریقت هر چه پیش سالک آید خیر اوست در صراط مستقیم ای دل کسی گمراه نیست تا چه بازی رخ نماید بیدقی خواهیم راند عرصهٔ شطرنج رندان را مجال شاه نیست چیست این سقف بلند ساده بسیارنقش؟ زین معما هیچ دانا در جهان آگاه نیست این چه استغ...

سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت سرها در گریبان است. کسی سربر نیارد کرد پاسخ گفتن و دیدار یاران را نگه جز پیش پا را دید نتواند که ره تاریک و لغزان است وگر دست محبت سوی کس یازی به اکراه آورد دست از بغل بیرون که سرما سخت سوزان است نفس کز گرمگاه سینه می آید برون ابری شود تاریک چو دیوار ایستد در پیش چشمانت ...